Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit 2016 weergeven

DIY kerstdecoratie

Wij kopen al een paar jaar geen echte kerstboom meer. Uit ecologische overwegingen, maar ook gewoon omdat zo'n boom ons eigenlijk weinig zegt. Maar nu moet je vooral niet denken dat wij helemaal geen kerstversiering in huis hebben! Integendeel.
De afgelopen twee jaar heb ik met washi tape een kerstboom op de muur gemaakt. Leuk, maar dit jaar wou ik toch iets anders. Bovendien wisten we ook geen blijf met onze lichtjesslinger. Ik vond op Pinterest een tof idee om met een lichtjesslinger een kerstboom te 'tekenen' op de muur. Het enige probleem was dat je dan gaten in de muur moest boren, en nog best veel ook. Dat leek me niet ideaal voor iets wat over een paar weken weer opgeruimd wordt. Dus uiteindelijk heb ik samen met mijn vader een houten plaat op maat laten zagen (in de winkel) en hebben we onze schroeven daarin gedaan. En tadaaa... een kerstboom van lichtjes!

Die kunnen we nu elk jaar opnieuw gebruiken. En ik denk er zelfs over om de achterkant met krijtbordverf te besc…

Een Theo met olifantjes

De Theo (van Zonen 09) voor Lucas is vorige week eindelijk af geraakt! Hoera! Het olifantenstofje heeft hij deze zomer zelf gekozen tijdens onze vakantie in Engeland. Echt iets voor hem, want hij is zot van dieren. Van op afstand toch, want als ze te dichtbij komen, blijft hij voorzichtig.

Ik vond het stofje zelf ook heel leuk, tot ik ermee begon te werken... Die olifantjes moeten namelijk mooi recht op het hemd komen en dat betekent dus goed opletten bij het knippen en stikken. Bij het borstzakje vind ik het resultaat nog redelijk geslaagd, maar bij de rugpas was het quasi onmogelijk om die olifantjes geen kopje (of pootjes) kleiner te maken.

Ik had al twee keer eerder een Theo gemaakt, maar nog nooit één met lange mouwen. En dat was dan ook het grootste struikelblok bij deze versie. De mouwsplit viel nog mee, maar bij de uitleg over de manchetten liep ik vast. Uiteindelijk heb ik het hemd meegenomen naar Schoten Stikt! waar Lieve van Piekewieke me uit de nood heeft geholpen. Dus bedank…

Ecologisch wasmiddel/allesreiniger voor weinig geld

Ten huize Maankindjes proberen we zo veel mogelijk milieuvriendelijke producten te gebruiken, onder andere om de was te doen. Toen we pas gingen samenwonen, kochten we bijvoorbeeld wasmiddel van Ecover of Froggy. En dat is natuurlijk prima, maar het kán stukken goedkoper.
Op de blog van Ikbenirisniet ontdekte ik een manier om zelf wasmiddel te maken. Het is eigenlijk heel eenvoudig: marseillezeep raspen (een natuurlijk product en dus biologisch afbreekbaar), in kokend water oplossen, even mixen (anders is het te dik) en eventueel een paar druppels essentiële olie toevoegen voor een fijn geurtje. Dat mengsel giet ik gewoon in een oude wasmiddelfles. Zo heb ik ook nog eens een pak minder afval. We gebruiken dit spul trouwens ook als allesreiniger.
Zo deden wij hier al jaren onze was, maar ik vond dat raspen altijd een heel gedoe en mijn vingers werden ook meermaals het slachtoffer van de rasp... Auwie. Tot ik er onlangs achter kwam dat je marseillezeep ook in vlokken kunt kopen. Gewoon in…

Bloggers for Life 2016

Eén van mijn voornemens voor 2016 was meer goede daden doen. Dat is iets wat ik altijd ambieer, maar wat er niet zo gemakkelijk van komt. Dus toen ik een paar weken geleden bij Khadetjes en Liezewiezewoes zag dat er een sewalong werd georganiseerd voor Bloggers for Life had ik er meteen zin in. Het enige probleem... tijd vinden. Met twee kleine kindjes niet altijd evident. Maar goed, uiteindelijk is het er dan toch van gekomen.

Ik ben voor het eerste projectje van de vier gegaan, de knuffeldoekjes. Amélie heeft er zelf geen, maar ik vond ze er schattig uitzien en het leek me ook niet moeilijk. En dat bleek te kloppen. Op naaivlak stelt dit echt niet veel voor. Ik heb samen met Lucas vier superzachte stofjes, vier katoentjes en een boel lintjes uit mijn kast gehaald. Lucas greep meteen naar de vrolijke, felle printjes. Dat is typisch voor kinderen, denk ik. En aangezien de knuffeldoekjes voor kinderen zijn, heb ik zijn advies maar opgevolgd.


In een mum van tijd had ik vier vrolijke en…

Upcycling: T-shirt wordt rokje

Lucas z'n Theo-hemd is nog altijd niet af, dus tussendoor nog maar eens een upcycling-projectje. Deze keer niet voor de kindjes, maar voor mezelf. Dat mag ook al eens, hè.
Ik had al jaren een blauw-wit gestreept T-shirt in de kast hangen. Heel mooi, maar na een paar uur dragen verloor het altijd z'n vorm. En dan liep ik dus de rest van de dag met een vormeloos geval rond. Niet de bedoeling.

Tot ik op een dag op Pinterest deze tutorial zag voorbijkomen voor een gestreepte kokerrok. Zij gaat uit van een mannen-T-shirt, dus ik heb haar stappenplan niet echt gevolgd, maar het bracht me wel op een idee voor mijn vormeloos T-shirt.
Ik heb eerst het deel boven de oksels afgeknipt en gekeken hoe lang de rok dan zou worden. Vervolgens heb ik van het bovenste deel een tailleband gemaakt en de rok nog wat ingenomen om te voorkomen dat het floddertopje een flodderrokje zou worden. En... dat was het eigenlijk. Piece of cake dus. 

Ik heb ondertussen al een paar keer mensen met een gelijkaardig …

Upcycling: jongensbroek wordt meisjesshort

Tussendoor nog eens een upcyclingprojectje. Die vragen meestal niet zo veel werk, maar geven veel voldoening. En je hebt er gratis en voor niks een nieuw kledingstuk bij. Wie wil dat nu niet? :-)

Lucas droeg bij zijn doopsel een chique grijze wollen broek met bretellen. Hij heeft ze achteraf nog veel gedragen, maar ik vond de broek toch echt te jongensachtig voor Amélie.
Opeens bedacht ik dat ik een paar jaar geleden een grijze wintershort had die ik met een zwarte kousenbroek droeg. Dus dat leek me ook wel een leuk idee voor dit broekje.
Zo gezegd, zo gedaan. Het naaiwerk zelf was eigenlijk vrij eenvoudig: even passen, kijken hoe lang de short moest worden, een stuk afknippen en een randje er weer aannaaien om een mooi boordje te maken. Dat geeft de short toch dat tikkeltje meer dan gewoon omzomen. En klaar!



Amélies doopjurkje

Zondag was het eindelijk zover: het doopsel van Amélie. Daar keken we al een tijdje naar uit, ik dan vooral omdat ik zelf haar jurkje wou maken. Zoals ik in mijn vorige blogpost al zei, had ik dus na de suikerboonzakjes nog redelijk veel stof over. Dus ik dacht dat het wel leuk zou zijn om daar een doopjurkje van te maken. Uiteindelijk is een doopsel (in mijn ogen toch) een soort verwelkoming in deze wereld, het verlengde van de geboorte.

Het patroon van de jurk was al snel gekozen: de Grace van Emma en Mona, een heel schattig babyjurkje. De roze stof leek me wat te flets voor ons bleke meisje, dus de hoofdkleur werd groen. Maar een roze accentje erbij maakt het wel nóg mooier. Na wat gegoogel ontdekte ik de improvisational pleating-techniek van StraightGrain. Die is eigenlijk niet zo moeilijk, maar geeft wel een prachtig effect. En de techniek is ook ideaal om twee stofjes te combineren. Tot slot wou ik ook graag een iets warmer kledingstuk maken. Het is tenslotte al herfst, hè. Met d…

Suikerbonen die geen suikerbonen zijn

Tijdens onze eerste zwangerschap gingen we op zoek naar leuke suikerbonen, maar we vonden niks naar onze zin. Niet dat er geen mooie dingen bestaan, maar we waren nergens laaiend enthousiast over. Toen ik op een avond in het boek Van Naald tot Draad van Elke Vanelderen een mobile met olifantjes zag, ging er bij mij een lichtje branden. Waarom geen sleutelhangers? We hadden al een geboortekaartje gekozen en zijn daarmee op zoek gegaan naar geschikte stofjes. Een paar testexemplaren en winkelsessies later waren we er klaar voor. En toen begon het bandwerk: tekenen met stofkrijt, uitknippen, stikken, omkeren, vullen en met de hand dichtnaaien. Héél wat uurtjes later en met de hulp van Daan was alles dan eindelijk af: 30 bruine sterretjes en 20 blauwe maantjes. Die hingen we aan doosjes waar... inderdaad, geen klassieke suikerbonen in zaten, maar blauwe en witte smarties.

Tijdens onze tweede zwangerschap wist ik al snel dat ik weer voor een eigen creatie wou gaan, maar wat? Op basis van het…

Waarom wij wasbare luiers gebruiken

Toen we een kleine vier jaar geleden ons eerste kindje verwachtten, hoorden we voor het eerst over wasbare luiers. We hadden er daarvoor nooit bij stilgestaan dat er een ecologischer alternatief bestond voor wegwerpluiers of pampers. Tja, logisch ook als je geen kindjes hebt. We zijn naar een infoavond gegaan en waren al snel bereid om het een kans te geven. Gelukkig kun je bij sommige webshops beginnen met een huurpakket. Zo kun je veel verschillende soorten uitproberen en hoef je de allerkleinste maat ook niet te kopen. Je schaft dan pas de eerste luiers aan in een grotere maat (vanaf drie maanden). Met die maat kun je meestal bijna de hele luierperiode overleven.
Dat huurpakket was echt enorm handig! Want veel luiers die op papier heel praktisch en mooi overkwamen, bleken uiteindelijk toch niet ideaal. Bij sommige luiers hadden we lekken en andere zaten niet goed aan bij onze kleine Lucas. Na een kleine drie maanden hebben we uiteindelijk de knoop doorgehakt: we zouden voor de Bamboo…

Jongensbroek wordt meisjesbroek

Als je, zoals wij, eerst een zoon krijgt en dan een dochter, dan zit je met een hoop jongenskleren die te mooi zijn om weg te gooien. Dus wat dan? Sommige kleertjes zijn uniseks en kunnen dus probleemloos hergebruikt worden. Het zijn vooral de echt jongensachtige kleren die niet meteen geschikt lijken voor meisjes. Lucas had een prachtige okergele broek (maatje 80), maar die vond ik veel te breed voor een meisje. Gelukkig was daar Pinterest! Ik vond een tutorial (http://www.merricksart.com/2012/02/wide-leg-trouser-refashion-tutorial.html) om van een brede broek een skinny broek te maken. Dus ik heb een skinny jeans van Amélie op de gele broek van Lucas gelegd en een lijn getekend om ze te versmallen. Ik heb de broek ook ineens maar wat korter gemaakt. Aangezien wij wasbare luiers gebruiken, hebben we sowieso sneller een grotere maat nodig en zijn de meeste broeken dus vééél te lang.
Et voilà! Zo hebben we toch nog plezier aan dat leuke broekje van Lucas!
Amélie draagt eronder trouwens oo…

Welkom bij Maankindjes!

Hallo allemaal! Ik ben Kathleen, 30 jaar, getrouwd en mama van twee kleine bengels (3 jaar en 6 maanden). Overdag maak ik ondertitels voor televisieprogramma's, maar in mijn vrije tijd ben ik graag creatief bezig. Ik naai vaak, zowel nieuwe dingen als recykleerprojectjes. Af en toe wordt er hier ook eens iets gebakken. Bij alles wat ik doe, probeer ik mijn ecologische voetafdruk zo beperkt mogelijk te houden. Maar ik vind het wel belangrijk om dat op een leuke manier te doen. Ik wil met deze blog mijn projectjes delen en ik hoop misschien wat andere mensen te inspireren om ook eens anders naar hun spullen te kijken. Lieve groetjes!