Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit oktober, 2016 weergeven

Amélies doopjurkje

Zondag was het eindelijk zover: het doopsel van Amélie. Daar keken we al een tijdje naar uit, ik dan vooral omdat ik zelf haar jurkje wou maken. Zoals ik in mijn vorige blogpost al zei, had ik dus na de suikerboonzakjes nog redelijk veel stof over. Dus ik dacht dat het wel leuk zou zijn om daar een doopjurkje van te maken. Uiteindelijk is een doopsel (in mijn ogen toch) een soort verwelkoming in deze wereld, het verlengde van de geboorte.

Het patroon van de jurk was al snel gekozen: de Grace van Emma en Mona, een heel schattig babyjurkje. De roze stof leek me wat te flets voor ons bleke meisje, dus de hoofdkleur werd groen. Maar een roze accentje erbij maakt het wel nóg mooier. Na wat gegoogel ontdekte ik de improvisational pleating-techniek van StraightGrain. Die is eigenlijk niet zo moeilijk, maar geeft wel een prachtig effect. En de techniek is ook ideaal om twee stofjes te combineren. Tot slot wou ik ook graag een iets warmer kledingstuk maken. Het is tenslotte al herfst, hè. Met d…

Suikerbonen die geen suikerbonen zijn

Tijdens onze eerste zwangerschap gingen we op zoek naar leuke suikerbonen, maar we vonden niks naar onze zin. Niet dat er geen mooie dingen bestaan, maar we waren nergens laaiend enthousiast over. Toen ik op een avond in het boek Van Naald tot Draad van Elke Vanelderen een mobile met olifantjes zag, ging er bij mij een lichtje branden. Waarom geen sleutelhangers? We hadden al een geboortekaartje gekozen en zijn daarmee op zoek gegaan naar geschikte stofjes. Een paar testexemplaren en winkelsessies later waren we er klaar voor. En toen begon het bandwerk: tekenen met stofkrijt, uitknippen, stikken, omkeren, vullen en met de hand dichtnaaien. Héél wat uurtjes later en met de hulp van Daan was alles dan eindelijk af: 30 bruine sterretjes en 20 blauwe maantjes. Die hingen we aan doosjes waar... inderdaad, geen klassieke suikerbonen in zaten, maar blauwe en witte smarties.

Tijdens onze tweede zwangerschap wist ik al snel dat ik weer voor een eigen creatie wou gaan, maar wat? Op basis van het…

Waarom wij wasbare luiers gebruiken

Toen we een kleine vier jaar geleden ons eerste kindje verwachtten, hoorden we voor het eerst over wasbare luiers. We hadden er daarvoor nooit bij stilgestaan dat er een ecologischer alternatief bestond voor wegwerpluiers of pampers. Tja, logisch ook als je geen kindjes hebt. We zijn naar een infoavond gegaan en waren al snel bereid om het een kans te geven. Gelukkig kun je bij sommige webshops beginnen met een huurpakket. Zo kun je veel verschillende soorten uitproberen en hoef je de allerkleinste maat ook niet te kopen. Je schaft dan pas de eerste luiers aan in een grotere maat (vanaf drie maanden). Met die maat kun je meestal bijna de hele luierperiode overleven.
Dat huurpakket was echt enorm handig! Want veel luiers die op papier heel praktisch en mooi overkwamen, bleken uiteindelijk toch niet ideaal. Bij sommige luiers hadden we lekken en andere zaten niet goed aan bij onze kleine Lucas. Na een kleine drie maanden hebben we uiteindelijk de knoop doorgehakt: we zouden voor de Bamboo…