dinsdag 21 maart 2017

10 overbodige babyspullen

Hoera! Lucas is vorig weekend 4 jaar geworden. Dat betekent ook dat wij al 4 jaar mama en papa zijn. Tijd om eens te evalueren welke babyspullen niet zo nuttig zijn...

1) Een parasol voor de kinderwagen/buggy
Toen Lucas pas geboren was, gingen wij trots wandelen met onze kinderwagen. Maar oei, de zon scheen in zijn oogjes. Dus wat doe je dan? Een parasol kopen! Wat hebben wij gevloekt op dat ding! Elke keer als je een andere straat insloeg, moest je de parasol draaien en dan nog deed het ding zijn werk niet helemaal. Toen zag ik op internet dat er ook speciale doeken bestaan die je op je kinderwagen/buggy kunt hangen. Die zijn veel efficiënter en handiger. En je kunt natuurlijk ook gewoon een tetradoek aan de kinderwagen hangen.

Amélie doet een dutje onder de doek.

2) Een babycook
Er bestaan heel wat chique keukenmachines voor baby's, maar eigenlijk heb je die niet nodig. Wij hebben bij beide kindjes een eenvoudige kom gebruikt om te stomen in de microgolf. De gestoomde groenten gaven we ofwel in stukjes à la Rapley, ofwel pureerden we ze met een staafmixer. Dat is weinig werk en minder afwas. En een paar honderd euro goedkoper ook.

3) Snoetenpoetsers
Speciale wegwerpdoekjes om het gezicht van je kind proper te maken, dat heb ik eigenlijk nooit echt begrepen. Ze kosten geld, zorgen voor extra afval en je kunt die vuile snoet toch gewoon met een (nat) doekje of slabbetje schoonmaken?

4) Bedomranders
In de folders van kinderwinkels zien ze er supermooi uit, die stoffen bedomranders voor babybedjes. Vooral dan met bijpassende lakentjes erbij. Maar je hebt dit niet nodig. Meer nog, het is zelfs gevaarlijk in verband met wiegendood. Dus hou een babybedje maar sober en luchtig. Dat is veel gezonder voor je baby. Leef je liever uit met mooie lakens, leuk behang of andere decoratie voor de kinderkamer. Maak bijvoorbeeld eens zelf iets.

5) Trillende wipstoeltjes
Ik kan me voorstellen dat ouders met een huilbaby een trillend wipstoeltje goed kunnen gebruiken om toch af en toe even wat rust te hebben, maar die stoeltjes kosten handenvol geld en het enige wat je baby echt wil, is geknuffeld worden door mama of papa. En wat is er nu leuker dan je baby knuffelen?

Toen Lucas nog een baby was, heb ik dikwijls zo gezeten met hem.

6) Een borstkolf
Een nuttig en zelfs onmisbaar product voor mama's die borstvoeding geven, zeker als ze weer gaan werken. Maar ondanks dat ik in totaal elf maanden op het werk gekolfd heb, heb ik nooit zelf een kolftoestel gekocht. Waarom zou ik? Ik kon het eerst gratis en daarna goedkoop van het ziekenfonds huren. Weer een toestel minder in huis.

7) Melamine bordjes
Melamine bordjes met schattige figuurtjes erop zijn heel mooi! Maar wij hebben al snel gemerkt dat "quasi onbreekbaar" betekent dat het bord toch kapotgaat als het van een hoge eetstoel valt. Bovendien vervagen de prentjes als je de bordjes in de afwasmachine steekt. En nog meer spullen met de hand afwassen, wie wil dat nu?

Toch één melamine kommetje dat de tand des tijds doorstaan heeft. Zie Lucas kijken...

 8) Een poedermelkdoosje
Toen we begin 2013 onze geboortelijst gingen opstellen, beweerde de vrouw van de winkel dat ik ooit sowieso zo'n torentje zou nodig hebben om melkpoeder te bewaren voor onderweg. Gelukkig heb ik toen niet naar haar geluisterd. Wij zijn na een jaar borstvoeding rechtstreeks op volle melk overgeschakeld. Geen poedermelk voor ons. En als je toch voor kunstvoeding kiest, kun je altijd nog zo'n doosje gaan kopen.

9) Luiertas
Ik zal zeker niet ontkennen dat je een tas nodig hebt voor onderweg, maar dat hoeft geen dure speciale luiertas te zijn. Wij gebruiken nu een eenvoudige grote tas en dat vind ik handiger dan zo'n speciale zak. Maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak.

10) Massa's kleertjes
Ik hou van babykleertjes! Niks zo leuk als je kleine uk mooi aankleden. Maar je hebt echt geen massa kleren nodig. Wij doen één à twee keer per week een donkere was, dus de kinderkleren zijn snel weer klaar voor gebruik.
Bij Amélie had ik me (meer dan bij Lucas) voorgenomen om voor duurzaamheid te kiezen. Zo heb ik een aantal spullen tweedehands gekocht, hergebruik/upcycle ik dingen van Lucas, heb ik zelf wat kleren gemaakt en probeer ik ecologische merken te kiezen als ik toch iets nieuws koop. Op de foto hieronder zijn 13 van de 23 kledingstukken tweedehands, zelfgemaakt of van een groen merk.

Amélies kleerkast. Een deel zit nog in de was, maar dit geeft al een idee.

Zelfs zonder deze tien aankopen zul je merken dat je voor een baby nog méér dan genoeg spullen moet/kunt kopen. Denk maar aan een kinderwagen, autostoeltjes, box, eetstoel enzovoort. Maar met het geld dat je uitspaart door de bovenstaande dingen niet te kopen, kun je misschien wel een betere kwaliteit kopen.
Welke babyspullen vonden jullie nutteloos?

woensdag 8 maart 2017

Roze wolkjes

Nee, ik ga het hier niet over de roze wolk na de geboorte of over postnatale depressies hebben. Wel over kinderkamerdecoratie.


Amélie haar kamer is al voor haar geboorte geschilderd en behangen, maar omdat ze tot hiertoe in onze kamer sliep (handiger met nachtvoedingen, vinden wij), was er nog geen decoratie.


Maar nu haar eerste verjaardag voorbij is, wordt het toch stilaan tijd voor haar eigen plekje (en krijgen wij onze slaapkamer terug). Dus we hebben een paar boekenplankjes en leuke olifantenhaakjes opgehangen. Maar boven die olifantjes bleef er een leegte. Ideaal voor een slinger, leek mij.


De accentmuur in Amélies kamer is lichtroze, dus dat wou ik op de andere muur laten terugkomen. Ik vond op Pinterest een schattige wolkjesslinger en besloot die na te maken in het roze.


Vilt verwerkt gemakkelijk. Ik heb een tekening van een wolkje van het internet geplukt als patroon, dat een keer of 16 uitgeknipt, aan een kanten lint bevestigd en alle wolkjes per twee op elkaar genaaid en gevuld.

En voilà, de kamer is af! Nu maar duimen dat ze daar zoet zal dromen!

woensdag 22 februari 2017

DIY carnavalspakje/pyjama

Het is weer zover, de kindjes mogen (nog meer dan anders) uit hun dak gaan en zich verkleden. Ik heb net als vorig jaar zelf een pakje voor Lucas in elkaar gestoken. Dat is toch net iets origineler dan een kostuum waar de helft van de school mee rondloopt.

Lucas Mouse.

Ik had op Pinterest prachtige ridderkostuums gezien die niet zo moeilijk zijn om te maken, maar nee, Lucas wou liever Mickey Mouse zijn. Vooruit dan maar! Ik had van vroeger nog een Minnie Mouse-diadeem liggen, dus dat werd mijn vertrekpunt. Mickey draagt natuurlijk geen strik op zijn hoofd, dus die heb ik met mijn tornmesje losgemaakt en met de hand op een zwart T-shirtje genaaid.

Het staartje.

Vervolgens heb ik een groot rood T-shirt gekocht in de Kringwinkel. Daarmee heb ik de Pippa Pants van Emma & Mona gemaakt, een gemakkelijk tricot shortje. Om het wat meer Mickey-allure te geven, heb ik er vanachter een staartje in gestoken. Nog een zwarte legging (van de Zeeman) en wat schmink erbij en Mickey Mouse is klaar voor carnaval!

Na carnaval haal ik het staartje uit de short, maak ik de strik weer los en komt er een Mickey-applicatie op het T-shirt. En dan heeft Lucas een leuke Mickey Mouse-pyjama.

Roodkapje met tut. :-)

Ook in de crèche wordt carnaval gevierd. Gelukkig kon ik voor Amélie een paar spullen hergebruiken die ik ooit voor Lucas maakte. Met Lucas z'n kaboutermuts + Lucas z'n duivelscape kan Amélie Roodkapje spelen. Schattig! De muts en de cape heb ik een paar jaar geleden van een ongebruikt fleecedekentje gemaakt. Heel fijn dat ze nog eens van pas komen!

En nu maar hopen dat Lucas volgend jaar wel ridder wil zijn. :-)

donderdag 9 februari 2017

Over borstvoeding, vroedvrouwen en een tas

Toen ik van Lucas beviel, wou ik graag borstvoeding geven. Ik begon er met goeie moed aan, maar het liep niet bepaald van een leien dakje. En na thuiskomst werd het nog lastiger. Tot de kinderarts me aanraadde om een vroedvrouw aan huis te laten komen. Goeie tip!

Met baby Lucas in 2013.

Dus ik belde Elke. Ik kende haar al een beetje van tijdens mijn ziekenhuisverblijf, maar thuis heeft ze echt een verschil voor mij gemaakt. Ze is de eerste weken en maanden veel langsgekomen. Zo zijn we erin geslaagd om verschillende hindernissen te overwinnen: kloofjes, ontstekingen, noem maar op. Na een paar weken werd de borstvoeding steeds gemakkelijker en kon ik er meer en meer van genieten. Uiteindelijk heb ik Lucas tot z'n eerste verjaardag borstvoeding gegeven en toen beslist dat het een mooi moment was om af te bouwen.

Een dik jaar later was ik weer zwanger. Spannend!
Ik wist al snel dat ik deze keer al tijdens de zwangerschap naar de vroedvrouwenconsultatie wou gaan en niet alleen naar de gynaecoloog. Per slot van rekening kunnen vroedvrouwen je toch meer praktische info geven dan dokters. 
Ik had een artikel gelezen over de voordelen van één-op-éénbegeleiding tijdens de bevalling, dus ik besloot Elke te vragen om mij te helpen. Ze vond het goed en we spraken af dat ik haar kon bellen als het zover was. 

Oktober 2015, 23 weken zwanger.

Op de dag van de bevalling was ze er de hele tijd bij (in het ziekenhuis), waardoor ik me een stuk rustiger en geruster voelde en ook veel beter de pijn aankon. Ze zorgde voor afleiding (gewoon babbelen kan al wonderen doen) en kende allerlei trucjes om de pijn te bestrijden, zoals de zitbal (geweldig ding!), een warm bad, een warmtekussen en rugmassage. Toen de pijn me dan toch te veel werd, was het eigenlijk al bijna achter de rug. In elk geval een heel prettige ervaring, zo bevallen met een persoonlijke vroedvrouw aan mijn zijde.

En daar was Amélie dan!

Dus dat verdiende wel een bedankje, vond ik. Ik besloot om een simpele zwarte tas te maken met daarop een grappige tekst. Ik heb de tas gevoerd (met bloemetjesstof), zodat ze de tekst ook kan wegsteken als ze wil. De zwarte stof heb ik trouwens volledig gerecupereerd van een keukenschort die Daan ooit bij een workshop kreeg. Daan had de schort nooit gebruikt, dus de stof was nog nieuw. En het handige voor mij was dat de bandjes van de schort perfect konden omgebouwd worden tot lussen voor de tas. De tekst is met flockfolie erop geplakt.

De tas. Groot genoeg voor een A4-map.

Met de bloemetjes zichtbaar.

Zwanger of net bevallen en kun je hulp gebruiken? Kijk dan eens op www.vroedvrouwen.be om een zelfstandige vroedvrouw in je buurt te vinden. Het ziekenfonds betaalt de bezoekjes terug, dus je hebt niks te verliezen. :-)

donderdag 2 februari 2017

Een zacht cadeautje voor de schoonzus

In december was mijn schoonzus jarig. Dat was ik schandalig genoeg een beetje uit het oog verloren met mijn mommy brain. Gelukkig werd ik er nog op tijd aan herinnerd! Na navraag bleek dat de schoonzus wel graag nieuwe kussenslopen en een dekentje voor in de zetel wou. De vorige kussens had ik ook gemaakt, maar na een paar jaar en een ander huis wou ze toch liever een andere accentkleur in de woonkamer. Van rood naar okergeel zou het worden.

Tadaaa!

Dus op naar de stoffenwinkel met z'n tweetjes! Daar kozen we drie stofjes voor de drie kussens. Het mooiste stofje zou ik ook gebruiken voor een superzacht dekentje met teddyfleece à la Cozette. De kussentjes maak ik op de manier die ik zelf het handigste én het mooiste vind, namelijk met een overslagje (kijk hier bijvoorbeeld maar eens). De twee bedrukte stofjes zijn van Soft Cactus.

Mmm, zo zacht!

Na wat knip- en naaiwerk kon ik dan toch nog voor oudjaar het verjaardagscadeau overhandigen. Iedereen blij! Ik wens mijn broer en vooral mijn schoonzus veel gezellige avonden onder hun dekentje!

Zonnige kleuren in dit koude seizoen.


donderdag 12 januari 2017

Groene voornemens

Eerst en vooral een laat, maar gelukkig nieuwjaar! Ik wens jullie een gezond, liefdevol en leuk 2017 toe! En omdat het nooit te laat is voor goeie voornemens, wil ik het over een paar groene voornemens hebben.

1)      Vaker de auto laten staan

Wij hebben een auto. Eentje op benzine. Dus het kan slechter, maar eigenlijk is geen auto hebben nog beter. Maar dat zien we met twee kleine kinderen en familie in Nederland niet echt zitten. We proberen wel om zo vaak mogelijk onze auto te laten staan. Zo gaan Daan en ik allebei met de fiets naar het werk. Ik heb een elektrische fiets, waardoor ik de iets grotere afstand met veel plezier afleg. De twee kinderen zitten gezellig en droog samen in de fietskar.

<3

Van die fietskar ben ik trouwens een hele grote fan geworden. Zo handig!! In tegenstelling tot een bakfiets hoef je niet het hele ding mee te sleuren als je zonder kinderen op stap gaat, je kunt hem ook als buggy voor twee kinderen gebruiken en er is achter het zitgedeelte nog extra bagageruimte.

Om mezelf te stimuleren om vaker de auto te laten staan, heb ik besloten om in een jaaroverzicht elke autoloze dag groen te kleuren. Hopelijk trekt het vooruitzicht van een groen bolletje mij over de streep als ik op het punt sta om de auto te nemen voor een korte rit. In elk geval, we gaan ons best doen!

Nog geen schitterend begin, dus het kan alleen beter.

2)      Minder plastic zakjes

Dit is iets waar grote winkels al wel mee bezig zijn, maar het kan nog beter, vind ik. Ik heb in mijn handtas altijd één of twee zakjes zitten die ik tevoorschijn tover als ik onverwachts iets koop. Zo hoef ik geen nieuw plastic zakje aan te nemen. Jammer genoeg zijn sommige winkeliers me nog te snel af en hebben ze mijn aankoop al in een plastic zakje gestoken voor ik iets kan zeggen. Maar elk zakje dat ik kan vermijden, is er toch weer eentje minder, hè. En de zakjes die ik dan toch krijg, probeer ik thuis te hergebruiken.

Geef toe, het is ook mooier dan die lelijke plastic zakjes, hè.

In de supermarkt nemen de meeste mensen zelf boodschappentassen mee en dat is al een grote vooruitgang tegenover vroeger. Maar waar nog altijd heel veel plastic zakjes gebruikt worden, dat is de fruit- en groenteafdeling. Daar hangen van die rollen dunne plastic zakjes. Ik probeerde al langer om groenten waar ik maar één of twee stuks van nodig had gewoon los in mijn boodschappenmand te steken, maar grotere hoeveelheden kocht ik altijd voorverpakt of in zo’n zakje. Een paar maanden geleden vond ik dat het welletjes was en heb ik een paar eenvoudige stoffen zakjes in elkaar genaaid. Die stop ik nu altijd in mijn mand, zodat ik appelen, peren, tomaten en dergelijke niet meer in plastic zakjes hoef te steken. Sindsdien heb ik na een supermarktbezoek aanzienlijk minder afval.

3)      Dingen die kapot zijn herstellen/hergebruiken

In onze consumptiemaatschappij merk ik maar al te vaak dat mensen geneigd zijn om maar 'gewoon' iets nieuws te kopen als iets kapotgaat. En dat is jammer, want veel dingen kunnen gemakkelijk hersteld worden. Soms volstaat een beetje lijm of simpel handnaaiwerk.

Ik probeer dit principe vooral bij kleren toe te passen. Gaatjes worden waar mogelijk dichtgenaaid, gescheurde knieën krijgen lappen of worden shortjes, kleren die te breed zijn worden ingenomen en van oude grotemensenkleren kun je vaak nog mooie kinderkleertjes maken. Inspiratie genoeg op het internet! Typ maar eens dingen als 'refashion' of 'repair' in op Pinterest.

Dit was ooit de mouw van een zwangerschapskleedje. Ik droeg het niet meer, dus beide mouwen
zijn kwijlsjaaltjes geworden. Het middenstuk heb ik voor een legging gebruikt.

Deze short was vorig jaar een lange broek. Een eenvoudige, maar doeltreffende aanpassing.

Deze stof komt van een gordijn. Uiteindelijk zijn dat ook maar rechte lappen stof, hè.

Voilà! Drie groene voornemens voor 2017. Doen jullie mee?

vrijdag 23 december 2016

DIY kerstdecoratie

Wij kopen al een paar jaar geen echte kerstboom meer. Uit ecologische overwegingen, maar ook gewoon omdat zo'n boom ons eigenlijk weinig zegt. Maar nu moet je vooral niet denken dat wij helemaal geen kerstversiering in huis hebben! Integendeel.

De afgelopen twee jaar heb ik met washi tape een kerstboom op de muur gemaakt. Leuk, maar dit jaar wou ik toch iets anders. Bovendien wisten we ook geen blijf met onze lichtjesslinger. Ik vond op Pinterest een tof idee om met een lichtjesslinger een kerstboom te 'tekenen' op de muur. Het enige probleem was dat je dan gaten in de muur moest boren, en nog best veel ook. Dat leek me niet ideaal voor iets wat over een paar weken weer opgeruimd wordt. Dus uiteindelijk heb ik samen met mijn vader een houten plaat op maat laten zagen (in de winkel) en hebben we onze schroeven daarin gedaan. En tadaaa... een kerstboom van lichtjes!


Die kunnen we nu elk jaar opnieuw gebruiken. En ik denk er zelfs over om de achterkant met krijtbordverf te beschilderen, zodat Lucas een groot krijtbord heeft. Het enige probleem is dat zo'n los bord misschien niet zo veilig is met een baby die binnenkort zal beginnen kruipen.

Naast onze lichtjesboom hebben we ook nog kerstverhaalfiguurtjes (zonder stal) die af en toe exotisch gezelschap krijgen, een vaas vol kerstballen, een kandelaar in de vorm van een kerstboom, twee led-sterren voor aan het raam, zwarte metalen sterretjes aan de lamp boven de eettafel, een vilten kerstboompje en een vilten slinger (drie jaar geleden zelf gemaakt).


Dus nee, geen kerstboom, maar toch meer dan genoeg kerstsfeer in huis. En dankzij de zelfgemaakte spullen voelt het ook heel persoonlijk en origineel. Dus ik weet niet wat jullie ervan vinden, maar wij worden er alvast blij van. Hebben jullie ook zelf kerstversiering geknutseld? 
En voor de rest voor iedereen nog een PRETTIGE KERST!