woensdag 12 april 2017

Zonnige groetjes van... thuis!

Wij gaan graag op reis. Héél graag. Maar ik zie altijd op tegen het inpakken en de verplaatsing. En het kost natuurlijk ook geld. En dat terwijl wij in een leuk huis wonen waar geen hotelkamer of vakantiehuisje tegenop kan. Daarom dus deze Paasvakantie geen tripje, maar vakantie in eigen huis: een staycation.


Vakantiegangers.
(Topje Amélie zie hier.)

Het was niet de bedoeling dat we gewoon thuis bleven en onze dagen vulden met klusjes, boodschappen en nuttige bezigheden. Nee, wij waren op vakantie! Dus wij deden drie dagen lang alleen maar leuke dingen, net zoals op reis. Hoe onze staycation er dan uitzag?

ZONDAG
Goed begonnen is half gewonnen. Om onze staycation goed in te zetten zijn we uitgebreid gaan ontbijten bij een gezellige bistro in de buurt. Pannenkoeken, croissants, pistolets, een eitje, fruitsap, bubbels... Alles erop en eraan!

Tegen de middag kwam er een bevriend koppel op bezoek met hun dochtertje van acht maanden. De zon deed flink haar best, dus we hebben lekker geluncht op ons terras (dat ik de dag ervoor had gekuist. Als je niet hoeft in te pakken, heb je daar tijd voor!) De tuinkussens en de parasol werden bovengehaald, alle snoetjes werden ingesmeerd en genieten maar! Vakantiegevoel? Check!

Plezier in eigen tuin.

MAANDAG
Op tijd uit de veren om naar een subtropisch zwembad te gaan. Een typische activiteit in een bungalowpark, maar op een halfuurtje rijden van ons eigen huis is er ook een subtropisch zwembad. Dolle pret dus! Met twee kinderbaden (met speeltuigen), een golfslagbad, een wildwaterbaan, een waterglijbaan, bubbelbaden en een stoombad was er voor ieder wat wils. Lucas heeft zich flink kunnen uitleven, ik had een excuus om van de glijbaan te gaan :-D en Amélie kon zich heerlijk laten drijven in haar zwemband.
Na het zwemmen had iedereen honger, dus geluncht in het restaurant en thuis wat gaan rusten.

's Avonds gingen we op restaurant, want dat hoort voor ons ook bij vakantie. We hebben een Spaans restaurant uitgezocht om alvast in de stemming van onze volgende (echte) vakantie te komen. 

Het schattigste badpakje ever!

DINSDAG
Op de laatste dag van onze staycation gingen we naar Planckendael. Lucas is helemaal gek op dieren en altijd in z'n nopjes in een dierentuin. Het enige nadeel is dat een dierentuin niet goedkoop is. Maar voor die prijs kregen we wel een leuke daguitstap. We bekeken rustig de dieren, aten pizza en een ijsje en lieten Lucas ravotten in één van de speeltuinen. Amélie deed een dutje in de buggy en genoot van de omgeving.


Lucas <3 pinguïns.

En daarna hoefden we NIET uren in de auto te zitten of koffers uit te pakken. Hoe zalig is dat?

vrijdag 31 maart 2017

Een zonnig topje voor Amélie



Begin deze week sloegen de naaigoesting en de lentekriebels opeens toe. Dankzij het zonnige weer kreeg ik enorm veel zin om aan de lente- en zomergarderobe van Amélie te beginnen.

Ik heb het afgelopen jaar ontdekt dat jurkjes niet echt handig zijn bij kindjes die nog niet kunnen lopen. En aangezien Amélie alles op haar gemakje doet, kan dat misschien nog wel een half jaartje duren. Dus in plaats van een vrolijk jurkje besloot ik een fris topje te maken.

Het patroon was snel gekozen: de Grace van Emma en Mona, maar dan wat korter, zodat het een peplum-topje wordt. Ik heb het patroon al twee keer eerder gebruikt (één keer voor deze blog bestond en één keer voor haar doopsel), dus het naaien ging best vlot.

In mijn stoffenkast lag nog een lapje van de Soft Cactus-stof van het dekentje en de kussens die ik in december voor mijn schoonzus heb gemaakt. Het was nog net groot genoeg en zag er heel zonnig uit. Dus binnenkort past Amélie helemaal in het interieur van mijn broer en schoonzus. :-)

Blijkbaar heb ik er een kreuk ingestreken. Oeps...

De lengte van het topje heb ik bepaald door te vergelijken met een T-shirt uit Amélie haar kleerkast. Om het topje nog wat zomerser te maken heb ik de knoopjessluiting achteraan door een kanten lintje vervangen (een restje van de wolkjes). Als het echt warm weer is, wordt dit een lekker fris topje dat ze zonder rompertje kan aandoen.



Voor bij het topje had ik nog een oude jeansshort van Lucas in de kast liggen. Het was oorspronkelijk een driekwartbroek die ik meestal wat oprolde. Niet echt meisjesachtig dus. Daarom heb ik een stuk van de broek geknipt en de zoom naar buiten toe vastgenaaid.

En tadaaaa! Een zonnig outfitje dat zowel girly als handig is. 
Dus kom maar op met dat warme weer!

dinsdag 21 maart 2017

10 overbodige babyspullen

Hoera! Lucas is vorig weekend 4 jaar geworden. Dat betekent ook dat wij al 4 jaar mama en papa zijn. Tijd om eens te evalueren welke babyspullen niet zo nuttig zijn...

1) Een parasol voor de kinderwagen/buggy
Toen Lucas pas geboren was, gingen wij trots wandelen met onze kinderwagen. Maar oei, de zon scheen in zijn oogjes. Dus wat doe je dan? Een parasol kopen! Wat hebben wij gevloekt op dat ding! Elke keer als je een andere straat insloeg, moest je de parasol draaien en dan nog deed het ding zijn werk niet helemaal. Toen zag ik op internet dat er ook speciale doeken bestaan die je op je kinderwagen/buggy kunt hangen. Die zijn veel efficiënter en handiger. En je kunt natuurlijk ook gewoon een tetradoek aan de kinderwagen hangen.

Amélie doet een dutje onder de doek.

2) Een babycook
Er bestaan heel wat chique keukenmachines voor baby's, maar eigenlijk heb je die niet nodig. Wij hebben bij beide kindjes een eenvoudige kom gebruikt om te stomen in de microgolf. De gestoomde groenten gaven we ofwel in stukjes à la Rapley, ofwel pureerden we ze met een staafmixer. Dat is weinig werk en minder afwas. En een paar honderd euro goedkoper ook.

3) Snoetenpoetsers
Speciale wegwerpdoekjes om het gezicht van je kind proper te maken, dat heb ik eigenlijk nooit echt begrepen. Ze kosten geld, zorgen voor extra afval en je kunt die vuile snoet toch gewoon met een (nat) doekje of slabbetje schoonmaken?

4) Bedomranders
In de folders van kinderwinkels zien ze er supermooi uit, die stoffen bedomranders voor babybedjes. Vooral dan met bijpassende lakentjes erbij. Maar je hebt dit niet nodig. Meer nog, het is zelfs gevaarlijk in verband met wiegendood. Dus hou een babybedje maar sober en luchtig. Dat is veel gezonder voor je baby. Leef je liever uit met mooie lakens, leuk behang of andere decoratie voor de kinderkamer. Maak bijvoorbeeld eens zelf iets.

5) Trillende wipstoeltjes
Ik kan me voorstellen dat ouders met een huilbaby een trillend wipstoeltje goed kunnen gebruiken om toch af en toe even wat rust te hebben, maar die stoeltjes kosten handenvol geld en het enige wat je baby echt wil, is geknuffeld worden door mama of papa. En wat is er nu leuker dan je baby knuffelen?

Toen Lucas nog een baby was, heb ik dikwijls zo gezeten met hem.

6) Een borstkolf
Een nuttig en zelfs onmisbaar product voor mama's die borstvoeding geven, zeker als ze weer gaan werken. Maar ondanks dat ik in totaal elf maanden op het werk gekolfd heb, heb ik nooit zelf een kolftoestel gekocht. Waarom zou ik? Ik kon het eerst gratis en daarna goedkoop van het ziekenfonds huren. Weer een toestel minder in huis.

7) Melamine bordjes
Melamine bordjes met schattige figuurtjes erop zijn heel mooi! Maar wij hebben al snel gemerkt dat "quasi onbreekbaar" betekent dat het bord toch kapotgaat als het van een hoge eetstoel valt. Bovendien vervagen de prentjes als je de bordjes in de afwasmachine steekt. En nog meer spullen met de hand afwassen, wie wil dat nu?

Toch één melamine kommetje dat de tand des tijds doorstaan heeft. Zie Lucas kijken...

 8) Een poedermelkdoosje
Toen we begin 2013 onze geboortelijst gingen opstellen, beweerde de vrouw van de winkel dat ik ooit sowieso zo'n torentje zou nodig hebben om melkpoeder te bewaren voor onderweg. Gelukkig heb ik toen niet naar haar geluisterd. Wij zijn na een jaar borstvoeding rechtstreeks op volle melk overgeschakeld. Geen poedermelk voor ons. En als je toch voor kunstvoeding kiest, kun je altijd nog zo'n doosje gaan kopen.

9) Luiertas
Ik zal zeker niet ontkennen dat je een tas nodig hebt voor onderweg, maar dat hoeft geen dure speciale luiertas te zijn. Wij gebruiken nu een eenvoudige grote tas en dat vind ik handiger dan zo'n speciale zak. Maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak.

10) Massa's kleertjes
Ik hou van babykleertjes! Niks zo leuk als je kleine uk mooi aankleden. Maar je hebt echt geen massa kleren nodig. Wij doen één à twee keer per week een donkere was, dus de kinderkleren zijn snel weer klaar voor gebruik.
Bij Amélie had ik me (meer dan bij Lucas) voorgenomen om voor duurzaamheid te kiezen. Zo heb ik een aantal spullen tweedehands gekocht, hergebruik/upcycle ik dingen van Lucas, heb ik zelf wat kleren gemaakt en probeer ik ecologische merken te kiezen als ik toch iets nieuws koop. Op de foto hieronder zijn 13 van de 23 kledingstukken tweedehands, zelfgemaakt of van een groen merk.

Amélies kleerkast. Een deel zit nog in de was, maar dit geeft al een idee.

Zelfs zonder deze tien aankopen zul je merken dat je voor een baby nog méér dan genoeg spullen moet/kunt kopen. Denk maar aan een kinderwagen, autostoeltjes, box, eetstoel enzovoort. Maar met het geld dat je uitspaart door de bovenstaande dingen niet te kopen, kun je misschien wel een betere kwaliteit kopen.
Welke babyspullen vonden jullie nutteloos?

woensdag 8 maart 2017

Roze wolkjes

Nee, ik ga het hier niet over de roze wolk na de geboorte of over postnatale depressies hebben. Wel over kinderkamerdecoratie.


Amélie haar kamer is al voor haar geboorte geschilderd en behangen, maar omdat ze tot hiertoe in onze kamer sliep (handiger met nachtvoedingen, vinden wij), was er nog geen decoratie.


Maar nu haar eerste verjaardag voorbij is, wordt het toch stilaan tijd voor haar eigen plekje (en krijgen wij onze slaapkamer terug). Dus we hebben een paar boekenplankjes en leuke olifantenhaakjes opgehangen. Maar boven die olifantjes bleef er een leegte. Ideaal voor een slinger, leek mij.


De accentmuur in Amélies kamer is lichtroze, dus dat wou ik op de andere muur laten terugkomen. Ik vond op Pinterest een schattige wolkjesslinger en besloot die na te maken in het roze.


Vilt verwerkt gemakkelijk. Ik heb een tekening van een wolkje van het internet geplukt als patroon, dat een keer of 16 uitgeknipt, aan een kanten lint bevestigd en alle wolkjes per twee op elkaar genaaid en gevuld.

En voilà, de kamer is af! Nu maar duimen dat ze daar zoet zal dromen!

woensdag 22 februari 2017

DIY carnavalspakje/pyjama

Het is weer zover, de kindjes mogen (nog meer dan anders) uit hun dak gaan en zich verkleden. Ik heb net als vorig jaar zelf een pakje voor Lucas in elkaar gestoken. Dat is toch net iets origineler dan een kostuum waar de helft van de school mee rondloopt.

Lucas Mouse.

Ik had op Pinterest prachtige ridderkostuums gezien die niet zo moeilijk zijn om te maken, maar nee, Lucas wou liever Mickey Mouse zijn. Vooruit dan maar! Ik had van vroeger nog een Minnie Mouse-diadeem liggen, dus dat werd mijn vertrekpunt. Mickey draagt natuurlijk geen strik op zijn hoofd, dus die heb ik met mijn tornmesje losgemaakt en met de hand op een zwart T-shirtje genaaid.

Het staartje.

Vervolgens heb ik een groot rood T-shirt gekocht in de Kringwinkel. Daarmee heb ik de Pippa Pants van Emma & Mona gemaakt, een gemakkelijk tricot shortje. Om het wat meer Mickey-allure te geven, heb ik er vanachter een staartje in gestoken. Nog een zwarte legging (van de Zeeman) en wat schmink erbij en Mickey Mouse is klaar voor carnaval!

Na carnaval haal ik het staartje uit de short, maak ik de strik weer los en komt er een Mickey-applicatie op het T-shirt. En dan heeft Lucas een leuke Mickey Mouse-pyjama.

Roodkapje met tut. :-)

Ook in de crèche wordt carnaval gevierd. Gelukkig kon ik voor Amélie een paar spullen hergebruiken die ik ooit voor Lucas maakte. Met Lucas z'n kaboutermuts + Lucas z'n duivelscape kan Amélie Roodkapje spelen. Schattig! De muts en de cape heb ik een paar jaar geleden van een ongebruikt fleecedekentje gemaakt. Heel fijn dat ze nog eens van pas komen!

En nu maar hopen dat Lucas volgend jaar wel ridder wil zijn. :-)

donderdag 9 februari 2017

Over borstvoeding, vroedvrouwen en een tas

Toen ik van Lucas beviel, wou ik graag borstvoeding geven. Ik begon er met goeie moed aan, maar het liep niet bepaald van een leien dakje. En na thuiskomst werd het nog lastiger. Tot de kinderarts me aanraadde om een vroedvrouw aan huis te laten komen. Goeie tip!

Met baby Lucas in 2013.

Dus ik belde Elke. Ik kende haar al een beetje van tijdens mijn ziekenhuisverblijf, maar thuis heeft ze echt een verschil voor mij gemaakt. Ze is de eerste weken en maanden veel langsgekomen. Zo zijn we erin geslaagd om verschillende hindernissen te overwinnen: kloofjes, ontstekingen, noem maar op. Na een paar weken werd de borstvoeding steeds gemakkelijker en kon ik er meer en meer van genieten. Uiteindelijk heb ik Lucas tot z'n eerste verjaardag borstvoeding gegeven en toen beslist dat het een mooi moment was om af te bouwen.

Een dik jaar later was ik weer zwanger. Spannend!
Ik wist al snel dat ik deze keer al tijdens de zwangerschap naar de vroedvrouwenconsultatie wou gaan en niet alleen naar de gynaecoloog. Per slot van rekening kunnen vroedvrouwen je toch meer praktische info geven dan dokters. 
Ik had een artikel gelezen over de voordelen van één-op-éénbegeleiding tijdens de bevalling, dus ik besloot Elke te vragen om mij te helpen. Ze vond het goed en we spraken af dat ik haar kon bellen als het zover was. 

Oktober 2015, 23 weken zwanger.

Op de dag van de bevalling was ze er de hele tijd bij (in het ziekenhuis), waardoor ik me een stuk rustiger en geruster voelde en ook veel beter de pijn aankon. Ze zorgde voor afleiding (gewoon babbelen kan al wonderen doen) en kende allerlei trucjes om de pijn te bestrijden, zoals de zitbal (geweldig ding!), een warm bad, een warmtekussen en rugmassage. Toen de pijn me dan toch te veel werd, was het eigenlijk al bijna achter de rug. In elk geval een heel prettige ervaring, zo bevallen met een persoonlijke vroedvrouw aan mijn zijde.

En daar was Amélie dan!

Dus dat verdiende wel een bedankje, vond ik. Ik besloot om een simpele zwarte tas te maken met daarop een grappige tekst. Ik heb de tas gevoerd (met bloemetjesstof), zodat ze de tekst ook kan wegsteken als ze wil. De zwarte stof heb ik trouwens volledig gerecupereerd van een keukenschort die Daan ooit bij een workshop kreeg. Daan had de schort nooit gebruikt, dus de stof was nog nieuw. En het handige voor mij was dat de bandjes van de schort perfect konden omgebouwd worden tot lussen voor de tas. De tekst is met flockfolie erop geplakt.

De tas. Groot genoeg voor een A4-map.

Met de bloemetjes zichtbaar.

Zwanger of net bevallen en kun je hulp gebruiken? Kijk dan eens op www.vroedvrouwen.be om een zelfstandige vroedvrouw in je buurt te vinden. Het ziekenfonds betaalt de bezoekjes terug, dus je hebt niks te verliezen. :-)

donderdag 2 februari 2017

Een zacht cadeautje voor de schoonzus

In december was mijn schoonzus jarig. Dat was ik schandalig genoeg een beetje uit het oog verloren met mijn mommy brain. Gelukkig werd ik er nog op tijd aan herinnerd! Na navraag bleek dat de schoonzus wel graag nieuwe kussenslopen en een dekentje voor in de zetel wou. De vorige kussens had ik ook gemaakt, maar na een paar jaar en een ander huis wou ze toch liever een andere accentkleur in de woonkamer. Van rood naar okergeel zou het worden.

Tadaaa!

Dus op naar de stoffenwinkel met z'n tweetjes! Daar kozen we drie stofjes voor de drie kussens. Het mooiste stofje zou ik ook gebruiken voor een superzacht dekentje met teddyfleece à la Cozette. De kussentjes maak ik op de manier die ik zelf het handigste én het mooiste vind, namelijk met een overslagje (kijk hier bijvoorbeeld maar eens). De twee bedrukte stofjes zijn van Soft Cactus.

Mmm, zo zacht!

Na wat knip- en naaiwerk kon ik dan toch nog voor oudjaar het verjaardagscadeau overhandigen. Iedereen blij! Ik wens mijn broer en vooral mijn schoonzus veel gezellige avonden onder hun dekentje!

Zonnige kleuren in dit koude seizoen.