woensdag 22 februari 2017

DIY carnavalspakje/pyjama

Het is weer zover, de kindjes mogen (nog meer dan anders) uit hun dak gaan en zich verkleden. Ik heb net als vorig jaar zelf een pakje voor Lucas in elkaar gestoken. Dat is toch net iets origineler dan een kostuum waar de helft van de school mee rondloopt.

Lucas Mouse.

Ik had op Pinterest prachtige ridderkostuums gezien die niet zo moeilijk zijn om te maken, maar nee, Lucas wou liever Mickey Mouse zijn. Vooruit dan maar! Ik had van vroeger nog een Minnie Mouse-diadeem liggen, dus dat werd mijn vertrekpunt. Mickey draagt natuurlijk geen strik op zijn hoofd, dus die heb ik met mijn tornmesje losgemaakt en met de hand op een zwart T-shirtje genaaid.

Het staartje.

Vervolgens heb ik een groot rood T-shirt gekocht in de Kringwinkel. Daarmee heb ik de Pippa Pants van Emma & Mona gemaakt, een gemakkelijk tricot shortje. Om het wat meer Mickey-allure te geven, heb ik er vanachter een staartje in gestoken. Nog een zwarte legging (van de Zeeman) en wat schmink erbij en Mickey Mouse is klaar voor carnaval!

Na carnaval haal ik het staartje uit de short, maak ik de strik weer los en komt er een Mickey-applicatie op het T-shirt. En dan heeft Lucas een leuke Mickey Mouse-pyjama.

Roodkapje met tut. :-)

Ook in de crèche wordt carnaval gevierd. Gelukkig kon ik voor Amélie een paar spullen hergebruiken die ik ooit voor Lucas maakte. Met Lucas z'n kaboutermuts + Lucas z'n duivelscape kan Amélie Roodkapje spelen. Schattig! De muts en de cape heb ik een paar jaar geleden van een ongebruikt fleecedekentje gemaakt. Heel fijn dat ze nog eens van pas komen!

En nu maar hopen dat Lucas volgend jaar wel ridder wil zijn. :-)

donderdag 9 februari 2017

Over borstvoeding, vroedvrouwen en een tas

Toen ik van Lucas beviel, wou ik graag borstvoeding geven. Ik begon er met goeie moed aan, maar het liep niet bepaald van een leien dakje. En na thuiskomst werd het nog lastiger. Tot de kinderarts me aanraadde om een vroedvrouw aan huis te laten komen. Goeie tip!

Met baby Lucas in 2013.

Dus ik belde Elke. Ik kende haar al een beetje van tijdens mijn ziekenhuisverblijf, maar thuis heeft ze echt een verschil voor mij gemaakt. Ze is de eerste weken en maanden veel langsgekomen. Zo zijn we erin geslaagd om verschillende hindernissen te overwinnen: kloofjes, ontstekingen, noem maar op. Na een paar weken werd de borstvoeding steeds gemakkelijker en kon ik er meer en meer van genieten. Uiteindelijk heb ik Lucas tot z'n eerste verjaardag borstvoeding gegeven en toen beslist dat het een mooi moment was om af te bouwen.

Een dik jaar later was ik weer zwanger. Spannend!
Ik wist al snel dat ik deze keer al tijdens de zwangerschap naar de vroedvrouwenconsultatie wou gaan en niet alleen naar de gynaecoloog. Per slot van rekening kunnen vroedvrouwen je toch meer praktische info geven dan dokters. 
Ik had een artikel gelezen over de voordelen van één-op-éénbegeleiding tijdens de bevalling, dus ik besloot Elke te vragen om mij te helpen. Ze vond het goed en we spraken af dat ik haar kon bellen als het zover was. 

Oktober 2015, 23 weken zwanger.

Op de dag van de bevalling was ze er de hele tijd bij (in het ziekenhuis), waardoor ik me een stuk rustiger en geruster voelde en ook veel beter de pijn aankon. Ze zorgde voor afleiding (gewoon babbelen kan al wonderen doen) en kende allerlei trucjes om de pijn te bestrijden, zoals de zitbal (geweldig ding!), een warm bad, een warmtekussen en rugmassage. Toen de pijn me dan toch te veel werd, was het eigenlijk al bijna achter de rug. In elk geval een heel prettige ervaring, zo bevallen met een persoonlijke vroedvrouw aan mijn zijde.

En daar was Amélie dan!

Dus dat verdiende wel een bedankje, vond ik. Ik besloot om een simpele zwarte tas te maken met daarop een grappige tekst. Ik heb de tas gevoerd (met bloemetjesstof), zodat ze de tekst ook kan wegsteken als ze wil. De zwarte stof heb ik trouwens volledig gerecupereerd van een keukenschort die Daan ooit bij een workshop kreeg. Daan had de schort nooit gebruikt, dus de stof was nog nieuw. En het handige voor mij was dat de bandjes van de schort perfect konden omgebouwd worden tot lussen voor de tas. De tekst is met flockfolie erop geplakt.

De tas. Groot genoeg voor een A4-map.

Met de bloemetjes zichtbaar.

Zwanger of net bevallen en kun je hulp gebruiken? Kijk dan eens op www.vroedvrouwen.be om een zelfstandige vroedvrouw in je buurt te vinden. Het ziekenfonds betaalt de bezoekjes terug, dus je hebt niks te verliezen. :-)

donderdag 2 februari 2017

Een zacht cadeautje voor de schoonzus

In december was mijn schoonzus jarig. Dat was ik schandalig genoeg een beetje uit het oog verloren met mijn mommy brain. Gelukkig werd ik er nog op tijd aan herinnerd! Na navraag bleek dat de schoonzus wel graag nieuwe kussenslopen en een dekentje voor in de zetel wou. De vorige kussens had ik ook gemaakt, maar na een paar jaar en een ander huis wou ze toch liever een andere accentkleur in de woonkamer. Van rood naar okergeel zou het worden.

Tadaaa!

Dus op naar de stoffenwinkel met z'n tweetjes! Daar kozen we drie stofjes voor de drie kussens. Het mooiste stofje zou ik ook gebruiken voor een superzacht dekentje met teddyfleece à la Cozette. De kussentjes maak ik op de manier die ik zelf het handigste én het mooiste vind, namelijk met een overslagje (kijk hier bijvoorbeeld maar eens). De twee bedrukte stofjes zijn van Soft Cactus.

Mmm, zo zacht!

Na wat knip- en naaiwerk kon ik dan toch nog voor oudjaar het verjaardagscadeau overhandigen. Iedereen blij! Ik wens mijn broer en vooral mijn schoonzus veel gezellige avonden onder hun dekentje!

Zonnige kleuren in dit koude seizoen.


donderdag 12 januari 2017

Groene voornemens

Eerst en vooral een laat, maar gelukkig nieuwjaar! Ik wens jullie een gezond, liefdevol en leuk 2017 toe! En omdat het nooit te laat is voor goeie voornemens, wil ik het over een paar groene voornemens hebben.

1)      Vaker de auto laten staan

Wij hebben een auto. Eentje op benzine. Dus het kan slechter, maar eigenlijk is geen auto hebben nog beter. Maar dat zien we met twee kleine kinderen en familie in Nederland niet echt zitten. We proberen wel om zo vaak mogelijk onze auto te laten staan. Zo gaan Daan en ik allebei met de fiets naar het werk. Ik heb een elektrische fiets, waardoor ik de iets grotere afstand met veel plezier afleg. De twee kinderen zitten gezellig en droog samen in de fietskar.

<3

Van die fietskar ben ik trouwens een hele grote fan geworden. Zo handig!! In tegenstelling tot een bakfiets hoef je niet het hele ding mee te sleuren als je zonder kinderen op stap gaat, je kunt hem ook als buggy voor twee kinderen gebruiken en er is achter het zitgedeelte nog extra bagageruimte.

Om mezelf te stimuleren om vaker de auto te laten staan, heb ik besloten om in een jaaroverzicht elke autoloze dag groen te kleuren. Hopelijk trekt het vooruitzicht van een groen bolletje mij over de streep als ik op het punt sta om de auto te nemen voor een korte rit. In elk geval, we gaan ons best doen!

Nog geen schitterend begin, dus het kan alleen beter.

2)      Minder plastic zakjes

Dit is iets waar grote winkels al wel mee bezig zijn, maar het kan nog beter, vind ik. Ik heb in mijn handtas altijd één of twee zakjes zitten die ik tevoorschijn tover als ik onverwachts iets koop. Zo hoef ik geen nieuw plastic zakje aan te nemen. Jammer genoeg zijn sommige winkeliers me nog te snel af en hebben ze mijn aankoop al in een plastic zakje gestoken voor ik iets kan zeggen. Maar elk zakje dat ik kan vermijden, is er toch weer eentje minder, hè. En de zakjes die ik dan toch krijg, probeer ik thuis te hergebruiken.

Geef toe, het is ook mooier dan die lelijke plastic zakjes, hè.

In de supermarkt nemen de meeste mensen zelf boodschappentassen mee en dat is al een grote vooruitgang tegenover vroeger. Maar waar nog altijd heel veel plastic zakjes gebruikt worden, dat is de fruit- en groenteafdeling. Daar hangen van die rollen dunne plastic zakjes. Ik probeerde al langer om groenten waar ik maar één of twee stuks van nodig had gewoon los in mijn boodschappenmand te steken, maar grotere hoeveelheden kocht ik altijd voorverpakt of in zo’n zakje. Een paar maanden geleden vond ik dat het welletjes was en heb ik een paar eenvoudige stoffen zakjes in elkaar genaaid. Die stop ik nu altijd in mijn mand, zodat ik appelen, peren, tomaten en dergelijke niet meer in plastic zakjes hoef te steken. Sindsdien heb ik na een supermarktbezoek aanzienlijk minder afval.

3)      Dingen die kapot zijn herstellen/hergebruiken

In onze consumptiemaatschappij merk ik maar al te vaak dat mensen geneigd zijn om maar 'gewoon' iets nieuws te kopen als iets kapotgaat. En dat is jammer, want veel dingen kunnen gemakkelijk hersteld worden. Soms volstaat een beetje lijm of simpel handnaaiwerk.

Ik probeer dit principe vooral bij kleren toe te passen. Gaatjes worden waar mogelijk dichtgenaaid, gescheurde knieën krijgen lappen of worden shortjes, kleren die te breed zijn worden ingenomen en van oude grotemensenkleren kun je vaak nog mooie kinderkleertjes maken. Inspiratie genoeg op het internet! Typ maar eens dingen als 'refashion' of 'repair' in op Pinterest.

Dit was ooit de mouw van een zwangerschapskleedje. Ik droeg het niet meer, dus beide mouwen
zijn kwijlsjaaltjes geworden. Het middenstuk heb ik voor een legging gebruikt.

Deze short was vorig jaar een lange broek. Een eenvoudige, maar doeltreffende aanpassing.

Deze stof komt van een gordijn. Uiteindelijk zijn dat ook maar rechte lappen stof, hè.

Voilà! Drie groene voornemens voor 2017. Doen jullie mee?

vrijdag 23 december 2016

DIY kerstdecoratie

Wij kopen al een paar jaar geen echte kerstboom meer. Uit ecologische overwegingen, maar ook gewoon omdat zo'n boom ons eigenlijk weinig zegt. Maar nu moet je vooral niet denken dat wij helemaal geen kerstversiering in huis hebben! Integendeel.

De afgelopen twee jaar heb ik met washi tape een kerstboom op de muur gemaakt. Leuk, maar dit jaar wou ik toch iets anders. Bovendien wisten we ook geen blijf met onze lichtjesslinger. Ik vond op Pinterest een tof idee om met een lichtjesslinger een kerstboom te 'tekenen' op de muur. Het enige probleem was dat je dan gaten in de muur moest boren, en nog best veel ook. Dat leek me niet ideaal voor iets wat over een paar weken weer opgeruimd wordt. Dus uiteindelijk heb ik samen met mijn vader een houten plaat op maat laten zagen (in de winkel) en hebben we onze schroeven daarin gedaan. En tadaaa... een kerstboom van lichtjes!


Die kunnen we nu elk jaar opnieuw gebruiken. En ik denk er zelfs over om de achterkant met krijtbordverf te beschilderen, zodat Lucas een groot krijtbord heeft. Het enige probleem is dat zo'n los bord misschien niet zo veilig is met een baby die binnenkort zal beginnen kruipen.

Naast onze lichtjesboom hebben we ook nog kerstverhaalfiguurtjes (zonder stal) die af en toe exotisch gezelschap krijgen, een vaas vol kerstballen, een kandelaar in de vorm van een kerstboom, twee led-sterren voor aan het raam, zwarte metalen sterretjes aan de lamp boven de eettafel, een vilten kerstboompje en een vilten slinger (drie jaar geleden zelf gemaakt).


Dus nee, geen kerstboom, maar toch meer dan genoeg kerstsfeer in huis. En dankzij de zelfgemaakte spullen voelt het ook heel persoonlijk en origineel. Dus ik weet niet wat jullie ervan vinden, maar wij worden er alvast blij van. Hebben jullie ook zelf kerstversiering geknutseld? 
En voor de rest voor iedereen nog een PRETTIGE KERST!

woensdag 14 december 2016

Een Theo met olifantjes

De Theo (van Zonen 09) voor Lucas is vorige week eindelijk af geraakt! Hoera!
Het olifantenstofje heeft hij deze zomer zelf gekozen tijdens onze vakantie in Engeland. Echt iets voor hem, want hij is zot van dieren. Van op afstand toch, want als ze te dichtbij komen, blijft hij voorzichtig.


Ik vond het stofje zelf ook heel leuk, tot ik ermee begon te werken... Die olifantjes moeten namelijk mooi recht op het hemd komen en dat betekent dus goed opletten bij het knippen en stikken. Bij het borstzakje vind ik het resultaat nog redelijk geslaagd, maar bij de rugpas was het quasi onmogelijk om die olifantjes geen kopje (of pootjes) kleiner te maken.

Arme olifantjes.

Ik had al twee keer eerder een Theo gemaakt, maar nog nooit één met lange mouwen. En dat was dan ook het grootste struikelblok bij deze versie. De mouwsplit viel nog mee, maar bij de uitleg over de manchetten liep ik vast. Uiteindelijk heb ik het hemd meegenomen naar Schoten Stikt! waar Lieve van Piekewieke me uit de nood heeft geholpen. Dus bedankt, Lieve!

"Ik wil niet op de foto, mama!" Oeps...

Om het blauw en wit te breken, heb ik voor rode paspel (op de schouders en in de rugpas) en rode drukknopen gekozen. Dat past ook mooi bij zijn rode broek en dan heeft hij een mooi outfitje. Zo doen ze dat in de winkel ook, hè? :)
Op de foto's had hij een chiquere broek aan voor een feestje.

Een poging om mama weg te toveren. :-D

Aangezien ik al een tijdje aan het hemdje bezig was, was ik héél opgelucht dat het (ondanks zijn groeispurt) nog niet te klein was. Al heeft hij nu ook niet heel veel ruimte over. Maar goed, het past, dus ik ben blij! 
Op naar het volgende project!

zondag 4 december 2016

Ecologisch wasmiddel/allesreiniger voor weinig geld

Links de fles die we al jaren hergebruiken,
rechts de zeepvlokken.

Ten huize Maankindjes proberen we zo veel mogelijk milieuvriendelijke producten te gebruiken, onder andere om de was te doen. Toen we pas gingen samenwonen, kochten we bijvoorbeeld wasmiddel van Ecover of Froggy. En dat is natuurlijk prima, maar het kán stukken goedkoper.

Op de blog van Ikbenirisniet ontdekte ik een manier om zelf wasmiddel te maken. Het is eigenlijk heel eenvoudig: marseillezeep raspen (een natuurlijk product en dus biologisch afbreekbaar), in kokend water oplossen, even mixen (anders is het te dik) en eventueel een paar druppels essentiële olie toevoegen voor een fijn geurtje. Dat mengsel giet ik gewoon in een oude wasmiddelfles. Zo heb ik ook nog eens een pak minder afval. We gebruiken dit spul trouwens ook als allesreiniger.

Zo deden wij hier al jaren onze was, maar ik vond dat raspen altijd een heel gedoe en mijn vingers werden ook meermaals het slachtoffer van de rasp... Auwie. Tot ik er onlangs achter kwam dat je marseillezeep ook in vlokken kunt kopen. Gewoon in de supermarkt zelfs. Handig!

Maar hoe zit het nu met de prijs? Even een kleine berekening. 
Een pak zeepvlokken kost 4,65 euro en bevat 850 gram. Voor één fles wasmiddel van 2,5 liter heb je 40 gram zeep nodig. Dat betekent dat je uit één pak vlokken ruim 21 flessen wasmiddel kunt maken. Daarmee komt de prijs voor één fles wasmiddel op 0,22 euro. Voor die prijs vind je geen wasmiddel in de supermarkt! Bovendien is dit wasmiddel beter voor je huid én voor het milieu. Vooral ook een aanrader voor mensen met baby's. Dan zijn parfums en andere chemische stofjes sowieso niet verstandig.

Hebben jullie nog een goeie ecotip? Laat het gerust weten hieronder!